Vladimir Vysotsky, ο ποιητής λογοκρίνεται

Στο κρύο της Σοβιετικής Ένωσης, απηχώντας the'60s της παράνομης μετανάστευσης ένα καυτό σημείο, graffiante. Ήταν ένας άνθρωπος που του ενέπνευσε, ποιητής, του οποίου η ανυπομονησία να την ακαμψία του συστήματος που είχαν σε κίνδυνο την ύπαρξή τους. Το όνομά του ήταν Vladimir Vysotsky. Ο στίχους γεμάτη μιζέρια, στο σπίτι, δεν ήταν ποτέ τυπωμένη λέξη. Η πρόταση μομφής τους τυλιγμένη σε πέπλο του σκοτάδι, έτσι ώστε οι κραυγές των διαφωνούντων δεν ήρθε αυτί των ανθρώπων που καταπιέζονται. Strap Ο συγγραφέας στη συνέχεια σε μια κιθάρα και μετατρέπει σε τραγουδιστή. Καθ 'όλη τη Μόσχα άρχισε να εξαπλώνεται τόσο το σκάφος ηχογραφήσεις των τραγουδιών του, με την οποία παρατείνεται η φήμη και τον έκανε ο εκπρόσωπος ενός ολόκληρου λαού. Η indissolubility αυτής της σχέσης που βρέθηκαν μια σαφή μαρτυρία για το πλήθος (περίπου ένα εκατομμύριο άτομα) ότι GREMIO δρόμους της πρωτεύουσας, με την ευκαιρία της κηδείας του, αν και η είδηση του θανάτου στις 25 Ιουλίου 1980, είχε σκοπίμως taciuta φορείς του Τύπου. Σχεδόν τριάντα χρόνια μετά το θάνατό του, ο τάφος του Vysotsky δεν έλλειψη λουλούδια και άλλες δηλώσεις του αγάπη. Τα ειλικρινή προσοχή στην περιθωριοποίηση και dispossessed, στο πλαίσιο των πολιτικών και ατομικών ακραίες εντάσεις και τις υπερβολές και την περίεργη συμπεριφορά του αμίμητος ζωής (αλκοόλ, της εξάρτησης από μορφίνη ...), είναι αναμφισβήτητα οι κύριοι παράγοντες της αυτή την επιτυχία. Ο συνδυασμός των De Andre, D'Annunzio Μποντλέρ και ο οποίος σήμερα ζει μέσα από τις σημειώσεις του μελαγχολικός έργων, τέλος, χαραγμένο σε δίσκους και διανέμεται σε ολόκληρο τον κόσμο.

Andrea Bonfgilio