De mythe van Faust in het werk van Svevo

"De mythe van Faust tot leven in het werk van het Franco Parenti Svevo di Milano"

De definitieve tekst Sveviano voor het theater is zeker een van de hoogste projectie van de geest wordt weerspiegeld in zijn held volledig.

De frustraties, verlangens en onderdrukt raadselachtige persoonlijkheid Svevo het nu ouderen, zijn te vinden alle het karakter van John.

Het podium wordt omgeven door een reeks gemaakt van doorzichtig, om uit te leggen met de hulp van de veranderende licht en de begeleidende muziek, elementen van de richting van Calenda de voortdurende afwisseling tussen dromen en werkelijkheid die punctuates het verhaal.

Op het podium de typische bourgeois gezin waar sprake is van een intieme drama rijk aan dynamiek. De invloed van de Freudiaanse psychoanalyse blijkt uit de werken van hedendaagse en Svevo, en het verhaal van John, een man zo goed begrepen voor twee en een half uur dall'ottantasettenne Gianrico Duitsers, is dat van een diepe crisis individuele gewoond door een oude man die bij een fantomatica, en misschien ooit, dat zou een nieuwe jeugd.

De frisheid van de jeugd die de hoofdpersoon is op zoek, is een herstel van de adolescente spontaneïteit echtheid en dat met de leeftijd, de volwassen gaat ontbreken, en dat is geïdentificeerd in de eerste plaats in vagheggiamento liefde.

Na de transactie, John is de enige die terugkeert naar het publiek in een witte jurk en nieuw vergeleken met die versleten in de vorige scène. Hij probeert in zijn echt: de serveerster Rita, een projectie van zijn verleden: de geliefde en sensuele Paolina, een passie die stations de kostuums Bourgeois heeft geleid tot overgave.

De wereld om hem heen is een wereld reiziger, ook voor jonge mensen, maar waar ze wonen, met een soort van "prachtige", een oppervlak UNCONSCIOUSNESS over wat de efemere stand van hun leeftijd.

Voor de oude kant, het is alleen de bittere maturità gaan met de constatering dat moment zou weten hoe te gedragen, nu begrijp het belang van gevoel leeft met de sterke emoties, niet meer in de fysieke conditie te kunnen genieten. Deze ideeën komen van de tekst de scène en bevestigd door professor Cristina Benussi, hoogleraar moderne literatuur aan de Universiteit van Triëst, in een conferentie gehouden in een warme en familiekamer van de onlangs gerenoveerde Teatro Franco Parenti van Milaan, een paar dagen na enkele replica's van de show.

De vergadering, gemedieerd door professor Bisicchia en dat de professor had een manuscript op Svevo, was de verdieping van een hyperlink van het origineel, de titel was: " De mythe van Faust in de regeneratie van Svevo. "

Benussi verduidelijkt de positie van het publiek om de zijkanten van de protagonist van de "regeneratie", zoals hierboven vermeld, en helpt ons om te achterhalen welke aspecten van John verbergt de schrijver.

Hij benaderde de samenstelling van deze tekst met een rijkdom aan cultuur en het leven, tot 60 jaar.

Italo-John is getrouwd met een vrouw die respecteert, maar niet de liefde, en het hoofd te bieden aan de druk van de familie, trok naar een passionele liefde (eigenlijk meer dan een, want het is geen omstandigheid het feit dat John heeft verward de namen enkele van zijn oude geliefden en zijn bekend van de vele houdt).

De hoofdpersoon een hekel aan de jonge man die rechter haar dochter als een Svevo herinnert aan zijn jeugd, gebogen om de wil van anderen, waar hij stiekem cultiveren een passie voor literatuur, omdat die niet zijn goedgekeurd door de familie.

De professor aan toegevoegd dat de voorwaarde van "senex" verjongen is nutteloos, kan het opnieuw alleen met herinneringen, in feite, John doet dat roepen zijn verleden constant.

Calenda de directeur is verantwoordelijk voor de geweldige prestaties met een aangenaam komische nuances van een tekst zo uitdagend dat zij in staat is geweest om het publiek tussen realiteit en droom en zijn gepersonaliseerd met de set ontwerp is uitgelegd in de tekst zelf, vooral in de laatste scène.

In de droom van John Inderdaad, zoals geschreven door Svevo, wordt op het podium met zijn vrouw, die aangekondigd zijn beslissing om zijn plaats als de Pater Familias, en doet dit met een beploegen een veld ara verbeelding, is een positief teken van vruchtbare wedergeboorte en werken voor anderen.

In de beploegen Calendiana versie is vervangen door een verontrustend symbool van de dood: de zeis. De referenties zijn talrijk en alleen de kijker ze kan zien dichtbij.

John, in het kort, is een prototype van Faustian man die betast door een personificatie van Mephistopheles, de kleinzoon truffaldino stelt dat "de operatie", dat is op zich un'autosuggestione in staat om hun re-werkende personeel van haar bestaan . Dus, blijven onder Faust, John verwerft een nieuw begrip van zichzelf.

Eleonora Tosco