Oh nee kakkerlak op een sofa

Stel je een enorme kakkerlak, liggend op een comfortabele bank, misschien met een onbevangen en Saccenti, als gezegde: "als je een fout maakt u spring op hem"; zeker gruwelijke en zelfs enkele 'absurd grappig; gelukkig zijn er geen dergelijke scènes, indien niet in wat fantasie film ... Maar we zijn gewoon veilig? Toch oog op het kruis en (ik neem de verantwoordelijkheid) van kakkerlakken zou zeggen dat er ook velen in onze samenleving: zo veel "Gregor" Kafkaesque baan. Zeker, er zijn geen problemen die rupsen worden vlinders mooi! Maar wie is deze Gregor en de geschiedenis van deze kakkerlak? Nou, wat er gebeurt in de Metamorphosis van Franz Kafka. Gregor was een jongen na een rusteloze nacht wakker veranderd: geen poten maar benen, zoveel voeten. Een groot donker bruine dop, twee kleine occhietti en de zwarten. Kakkerlakken wakker wordt: dit is de metamorfose? Ja, maar de metafoor is dat deze misselijkmakende binnen de "dunne zampino armzalig dansen nog sneller." Een wiebelen zijn niet de Zampetti maar zijn ziel Succubi van zijn vader, waarvoor hij voelt "minderwaardig" en verwijderen, veranderen van vorm. Tijdens zijn metamorfose Gregor / Franz wanhopig op zoek naar toestemming van de ouders zullen het leuk vinden in zijn leven, maar dit zal niet altijd, en ook hier was het symbool dat een mystery omsluit niet zo onbereikbaar: de held / kakkerlak omkomen van de honger. Een lege leven van bevrediging. Kafka was een van diegenen, zoals er zijn er veel, dat het "bravo!" Belangrijker is dat de ouders, in dit geval de vader, niemand heeft ooit gehoord, want het werd nooit geleverd. De vader hit met de wonden van appels in de roman, de vader woont in de nicole met onverschilligheid. Het bestrijkt met een vel Kafka / Gregor / kakkerlak jammer, want het bewijs te laten zien dat zij kwetsbaarheid, repellent in de ogen van degenen die dat niet zijn natuurbehoud. Vandaag zeggen we met gemak: je stress! Alles is stress en chaos maar achter / binnenin elke kakkerlak vandaag, maar zeker gisteren en morgen, die handen veiligheid daar? Gregor kijken naar de wereld buiten het raam van zijn kamer: alles lijkt veel, is verbijsterd. Maar de wind is met het verkondigen van de onschuld van zijn ouders: "Meneer aanklager heeft medelijden met mijn ouders!" Wat gebeurt er aan het einde van de roman? "Maar Gregor had geen ervaring in het daadwerkelijk lopen achteruit, en zeer zeker van plan."

Wandelen achteruit, zelfs deze metafoor voor iets anders?

Graziella Grisiglione